Voor jezelf

 

Kletsnat was ik, op de fiets kwam er een flinke regenbui maar ik genoot er eigenlijk wel van. De wind en regen in mijn gezicht, het nat worden van mijn broek en de druppels die langzaam een weg vonden over mijn rug naar beneden. Brrr... koud maar lekker.

 

De reden...?

De afgelopen dagen kwam er een idee bij me op. Een nieuwe manier om mijn praktijk neer te zetten, vol speelsheid, inspiratie en bewustwording voor de clienten door de dingen te doen die voor mij ook makkelijk en fijn voelen. 

 

Toen ik mijn idee thuis voorlegde, reageerde manlief en kinderen enthousiast en in mijn jubelstemming vertelde ik later ook een vriendin hier over. Ook zij reageerde positief maar ze zei me ook..." jij bent er zelf ook nog niet, je moet zelf ook nog een en ander opruimen".

 

Aiii... dat is ook zo. En daar steekt ie weer de kop op. Mijn innerlijke criticus. Zou het dan toch niet...?

 

Maar wanneer ben je er klaar voor dan? En moet je zelf eerst als een blije, zelfverzekerde gup zonder blijk van twijfels, verwarrende gevoelens en met volledige grip op je emoties door het leven gaan?

We zijn toch mensen, prachtige mensen inclusief alle achtbanen die vaak als lastig worden ervaren en die blijven komen.

 

Eerst voor jezelf zorgen voordat je een ander kan helpen. Ik begrijp het, vergeet het ook regelmatig, maar soms lukt wel!

Voor jezelf zorgen door te genieten van leuke ideeen die licht en fijn voelen in je buik en waar je energie van krijgt is er een voorbeeld van.

 

Toch?